Waarom een integrale visie op hulpmiddelen leidt tot betere investeringskeuzes in de zorg
"De grootste besparing in de zorg ontstaat niet door goedkoper in te kopen, maar door slimmer te investeren."
Dat is een uitspraak die ik regelmatig doe. Niet omdat kosten belangrijker zijn dan kwaliteit van zorg, maar juist omdat beide onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
De meeste hulpmiddelen worden aangeschaft voor meerdere jaren. Toch worden investeringsbeslissingen vaak genomen op basis van de zorgvraag van vandaag.
Maar wat gebeurt er wanneer een cliënt over een half jaar, één of twee jaar een heel andere zorgvraag heeft dan nu?
Dan blijkt een investering die vandaag logisch leek, morgen misschien niet meer passend te zijn.
toekomstbestendige zorg
Integraal denken
Client reis
Slim investeren
Investeren in hulpmiddelen is vergelijkbaar met schaken
Bij schaken denk je niet alleen na over de zet die je nú doet.
Je denkt meerdere zetten vooruit.
Je overweegt verschillende scenario's en probeert te voorspellen welke gevolgen iedere keuze heeft.
Volgens mij zouden we in de zorg op dezelfde manier naar investeringen in hulpmiddelen moeten kijken.
Niet alleen:
"Welk hulpmiddel lost vandaag dit probleem op?"
Maar vooral:
"Welke investering ondersteunt deze cliënt ook wanneer de zorgvraag verandert?"
Juist daar begint toekomstbestendige zorg.
De cliëntreis als vertrekpunt
Wanneer ik een adviesvraag krijg, begin ik daarom nooit met een hulpmiddel.
Ik begin met de cliënt.
Wie is deze cliënt?
Hoe ziet zijn of haar dag eruit?
Hoe ontwikkelt de mobiliteit zich?
Welke veranderingen zijn te verwachten?
Hoe ziet de cliëntreis eruit over één, drie of misschien zelfs vijf jaar?
Daarom kijk ik niet alleen naar de cliënt van vandaag, maar ook naar de cliënt van morgen.
Pas wanneer ik antwoord heb op deze vragen, kijk ik naar mogelijke oplossingen.
Want een hulpmiddel is geen doel op zich.
Het is onderdeel van een veel groter geheel.
Het ondersteunt een zorgproces.
Integraal kijken voorkomt dubbele investeringen
In de praktijk zie ik regelmatig dat hulpmiddelen stap voor stap worden aangeschaft.
Eerst ontstaat een probleem bij het draaien in bed.
Enkele maanden later blijkt het opstaan moeilijker te worden.
Daarna neemt de mobiliteit verder af en ontstaat opnieuw een hulpvraag.
Iedere afzonderlijke investering lijkt logisch.
Maar wanneer we terugkijken, blijkt vaak dat meerdere investeringen voorkomen hadden kunnen worden als vanaf het begin integraal was gekeken naar de ontwikkeling van de cliënt.
Een investering beïnvloedt namelijk veel meer dan alleen de transfer.
Zij heeft ook invloed op:
- de fysieke belasting van zorgprofessionals;
- de zelfredzaamheid van de cliënt;
- het comfort;
- de kwaliteit van zorg;
- de inrichting van het zorgproces;
- de inzetbaarheid van medewerkers;
- én toekomstige investeringen.
Juist daarom vraagt investeren om integraal denken.
Duurzame inzetbaarheid
Zelfredzaamheid
Duurzame inzetbaarheid
Kwaliteit v. Zorg
Kijk verder dan de aanschafprijs
In de industrie is dit een bekend principe: Total Cost of Ownership (TCO).
Daarbij kijk je niet alleen naar de aanschafprijs, maar naar de totale waarde gedurende de volledige levensduur van een investering.
Die manier van denken past volgens mij ook uitstekend binnen de zorg.
Daarbij stel ik onder andere de volgende vragen:
- Ondersteunt deze investering de toekomstige zorgvraag?
- Vermindert zij de fysieke belasting van zorgprofessionals?
- Draagt zij bij aan de zelfredzaamheid van de cliënt?
- Vergroot zij comfort en kwaliteit van zorg?
- Ondersteunt zij de duurzame inzetbaarheid van medewerkers?
- Kan de oplossing meegroeien met de ontwikkeling van de cliënt?
- Voorkomt zij toekomstige investeringen?
Pas wanneer al deze vragen zijn beantwoord, ontstaat een goed investeringsadvies.
Mens, middel en methode
Mens
Wat kan de cliënt vandaag?
Maar vooral:
Wat heeft deze cliënt morgen nodig?
Middel
Welke hulpmiddelen ondersteunen niet alleen de cliënt, maar ook de zorgprofessional én de toekomstige zorgvraag?
Methode
Hoe organiseren we het zorgproces zodat mensen, hulpmiddelen en werkwijzen elkaar versterken?
Pas wanneer mens, middel en methode in samenhang worden bekeken, ontstaat synergie.
En juist die synergie bepaalt uiteindelijk de waarde van een investering.
Mijn visie
De clientreis als vertrekpunt
Ik geloof dat investeren in hulpmiddelen begint bij de cliëntreis.
Niet omdat hulpmiddelen belangrijk zijn.
Maar omdat cliënten zich ontwikkelen.
Hun mobiliteit verandert.
Hun zorgvraag verandert.
En daarmee veranderen ook de eisen die we aan hulpmiddelen stellen.
Daarom geloof ik dat investeren vraagt om integraal denken.
Niet alleen naar de situatie van vandaag.
Maar ook naar de ontwikkeling van de cliënt, de toekomstige zorgvraag en de levensduur van een investering.
Uiteindelijk investeren we namelijk niet in een hulpmiddel.
We investeren in goede zorg.
In minder fysieke belasting.
In meer zelfredzaamheid.
In duurzame inzetbaarheid.
En vooral in zorg die vandaag werkt én voorbereid is op morgen.
Hoe worden investeringsbeslissingen binnen uw organisatie genomen? Wordt daarbij vooral gekeken naar de zorgvraag van vandaag, of ook naar de ontwikkeling van de cliënt en de toekomstige zorgvraag? Ik ben benieuwd naar uw ervaringen.