Mijn visie op toekomstbestendige zorg

Logo van Passievoorzorg
Logo van Solutions2care
Logo van StandUp Solutions

Toekomstbestendige zorg vraagt om een visie op hulpmiddelen

Welke zorg willen we kunnen blijven bieden als cliënten meer ondersteuning nodig hebben en de personele bezetting onder druk staat? Die vraag hoort voor mij bij iedere investering in hulpmiddelen. De keuzes die we vandaag maken, bepalen mede hoe cliënten en zorgprofessionals de komende jaren kunnen bewegen, samenwerken en zorg verlenen.

Ik ben Trea van der Wijk. Vanuit Vita Care help ik zorgorganisaties om hun hulpmiddelenkeuzes te verbinden met de ontwikkeling van cliënten en de organisatie van het dagelijkse werk.

Cliëntreis

Integraal denken

Mobiliteitsdynamiek

Duurzame inzetbaarheid

Een hulpmiddelenvisie geeft richting

Wanneer ik een zorgorganisatie bezoek, begint het gesprek vaak met een concrete vraag. Welk hulpmiddel hebben we nodig voor deze transfer of dit zorgmoment?

Zo’n vraag verdient een praktisch antwoord. Tegelijk wil ik begrijpen hoe het zorgmoment past binnen de rest van de dag en welke ondersteuning later nodig kan zijn.

Met een hulpmiddelenvisie bedoel ik een gezamenlijke kijk op hoe hulpmiddelen bijdragen aan de zorg die een organisatie wil bieden. Daarin komen de mogelijkheden van cliënten, de fysieke belasting van medewerkers, werkprocessen en investeringskeuzes samen.

Die visie helpt om afzonderlijke aanschafbesluiten in samenhang te beoordelen.

De cliëntreis als vertrekpunt

De ondersteuningsbehoefte van een cliënt kan veranderen. Er kan sprake zijn van herstel, een stabiele situatie of toenemende afhankelijkheid.

Daarom kijk ik naar de cliëntreis. Welke zorgmomenten zijn er gedurende de dag? Wat kan de cliënt zelf? Welke veranderingen zijn te verwachten en wat betekenen die voor de begeleiding?

Een hulpmiddel kan jarenlang onderdeel zijn van de zorgomgeving. Bij de keuze wil ik daarom weten hoe bruikbaar het blijft bij verschillende ondersteuningsbehoeften. Ook de ruimte, de vaardigheden van medewerkers en de aansluiting op andere hulpmiddelen tellen mee.

Mobiliteit beoordelen in de dagelijkse situatie

Mobiliteitsklassen helpen om de mogelijkheden van een cliënt te beschrijven. Daarnaast kijk ik hoe die mogelijkheden zich tijdens verschillende zorgmomenten ontwikkelen.

Met mobiliteitsdynamiek bedoel ik veranderingen in wat een cliënt op verschillende momenten kan en welke ondersteuning daarbij past.

Een herkenbaar voorbeeld is een cliënt die op het ene moment actief kan meewerken aan een transfer en op een ander moment meer begeleiding nodig heeft. Dat vraagt om opnieuw beoordelen, passende hulpmiddelen en duidelijke afspraken binnen het team.

Zo blijft de dagelijkse situatie van de cliënt leidend bij de uitvoering van de zorg.

Mobiliteitsklassen

Mobiliteitsdynamiek

Werkbare zorg

Zelfredzaamheid

Investeren met aandacht voor zorg en personele bezetting

Bij toenemende zorgzwaarte wordt het belangrijker om te onderzoeken hoe de zorg verantwoord uitvoerbaar blijft met de beschikbare medewerkers.

Een investeringsafweging gaat voor mij daarom over meer dan de aanschafprijs. Ik wil ook weten wat een keuze betekent voor de uitvoering van zorgmomenten, fysieke belasting, scholing, onderhoud en mogelijke aanpassingen in de toekomst.

Daarbij stel ik onder meer deze vragen.

  • Welke eigen mogelijkheden van cliënten willen we ondersteunen?
  • Waar ervaren medewerkers fysieke belasting?
  • Welke personele inzet vraagt de werkwijze per zorgmoment?
  • Welke instructie en werkafspraken zijn nodig?
  • Hoe sluit de investering aan op veranderende zorgbehoeften?

De antwoorden helpen om kosten en praktische gevolgen samen te beoordelen. Welke keuze passend is, hangt af van de cliënten, de zorgomgeving en de manier van werken.

Mens, middel en methode verbinden

Een hulpmiddelenvisie krijgt betekenis in het dagelijkse handelen. Daarom onderzoek ik steeds de samenhang tussen mens, middel en methode.

Mens gaat over de mogelijkheden en wensen van de cliënt en over wat zorgprofessionals nodig hebben om hun werk verantwoord uit te voeren.

Middel gaat over passende hulpmiddelen, hun beschikbaarheid en hun bruikbaarheid binnen de zorgomgeving.

Methode gaat over begeleidingsvaardigheden, werkafspraken, scholing en toepassing tijdens zorgmomenten.

Een nieuwe hulpmiddelenkeuze kan bijvoorbeeld vragen om andere afspraken binnen het team. Training kan vervolgens helpen om de gekozen werkwijze toe te passen. Bij de invoering moeten die onderdelen samen aandacht krijgen.

Van visie naar onderbouwde keuzes

Vanuit deze gedachte heb ik het Vita Care Methodisch Denkkader ontwikkeld. Hiermee help ik zorgorganisaties hun zorgvraagstuk systematisch te onderzoeken en investeringskeuzes te onderbouwen.

Het vertrekpunt is de zorg die de organisatie nu en in de toekomst wil kunnen bieden. Vanuit die vraag onderzoeken we wat cliënten nodig hebben en hoe medewerkers die zorg kunnen uitvoeren.

Mijn overtuiging is dat een duidelijke hulpmiddelenvisie organisaties helpt om gericht te investeren in werkbare zorg. Dat vraagt om samenwerking tussen de mensen die zorg ontvangen, uitvoeren, organiseren en financieren.

Mensgericht

Vooruitziend

Samenhangend

Praktijkgericht

Welke visie stuurt uw hulpmiddelenkeuzes?

Hoe houdt uw organisatie bij investeringen rekening met veranderende zorgbehoeften en de beschikbare personele bezetting? En hoe worden ervaringen van cliënten en zorgprofessionals daarin meegenomen?

Die vragen bespreek ik graag met u.

Bespreek uw hulpmiddelenvisie